امكان دارد علايم تا سنين ميانسالي ظاهر نشوند، با اين كه عقيده بر اين است كه بيماري از همان اوايل دوران بزرگسالي آغاز ميشود.
برونشيت: سرفه مكرر يا حملات سرفه قطاري كه معمولاً خلطدار است.
تنگي نفس: تنگي نفس كه طي چندين سال بر شدت آن افزوده ميشود.
وجود خلطي كه ضخيم است و به سختي ميتوان آن را خارج كرد. رنگ و خصوصيات خلط برحسب اين كه عفونت وجود داشته باشد يا نه، متغير است.
آمفيزم: غالباً در مراحل اوليه علامتي وجود ندارد.
گاهي بروز عفونتهاي مكرر در ريهها يا لولههاي نايژهاي
خس خس يا سرفه در حد كم
خلط در حد خيلي كم
كاهش وزن
اجتناب از سيگار كشيدن مهمترين كاري است كه ميتوان انجام داد. اجتناب از قرار گرفتن در معرض دود سيگار نيز اهميت دارد زيرا يكي از عوامل خطر به حساب ميآيد.
هماكنون مطالعاتي در جريان هستند تا مشخص شود كه آيا روشي براي شناسايي زودهنگام اين بيماري وجود دارد يا خير.
كاهش تدريجي كار ريه. اما با درمان ميتوان علايم را كاهش داد و از عفونتها پيشگيري كرد. درمان به شما كمك خواهد كرد تا زندگي فعال و پر بارتري داشته باشيد.
طول عمر كاملاً متغير است. در بيماران جوانتر امكان دارد پيشآگهي خوب باشد، در حالي كه در بيماران مسنتر پيشآگهي بدتر است، به خصوص اگر مشكلات ديگري مثل تند شدن ضربان وجود داشته باشد.
همچنين بيماراني كه در ارتفاع حدود 1100 متر به بالا زندگي ميكنند طول عمرشان كمتر است.
- امكان دارد آزمايشات تشخيصي شامل موارد زير باشند: آزمايش خون، بررسي كار ريه، سيتي اسكن، عكس گرفتن از نايژهها با ماده حاجب، و عكس قفسه سينه
- اهداف كلي درمان عبارتند از: تخفيف علايم، كند كردن روند پيشرفت بيماري، و جلوگيري از بروز عوارض
- درمان در منزل معمولاً كافي است، اما اگر عفونت رخ دهد يا علايم بدتر شوند امكان دارد بستري كردن در بيمارستان ضروري باشد.
- ترك سيگار اهميت زيادي دارد: از قرار گرفتن در معرض دود سيگار و مواد تحريككننده نيز بايد اجتناب شود.
- نصب سيستم تهويه مطبوع فيلتردار در منزل نيز ممكن است كمككننده باشد.
- وضعيت سلامت نايژهها را ميتوان با استنشاق بخار آب، تخليه نايژهها به كمك تغيير وضعيت بدن، و فيزيوتراپي مخصوص قفسه سينه بهبود بخشيد.
- واكسن پنوموواكس (براي پيشگيري از ذاتالريه ناشي از باكتري پنوموكك) و سالانه يك بار واكسن آنفلوانزا
- با پيشرفت بيماري ممكن است نياز به اكسيژن وجود داشته باشد.
داروهاي گشادكننده نايژه تجويز ميشوند. اول اين درمان امتحان ميشود و پس از ارزيابي پاسخ به آن، دوز دارو طوري تنظيم ميشود تا اثرات جانبي به حداقل برسند.
آنتيبيوتيكها براي عفونت
در بعضي از بيماران، مصرف كورتيكواستروييدها ممكن است سودمند باشد.
امكان دارد داروهايي براي اضطراب يا افسردگي توصيه شود، اما اين داروها بايد با احتياط مصرف شوند زيرا بيمار نبايد زياده از حد تحت اثرات آرامبخش و خوابآوري اين داروها قرار گيرد.
تجويز آنتيتريپسين در مواردي كه كمبود آن وجود دارد.
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بيماري انسداد ريوي مزمن را داريد.
اگر تب به علايم اضافه شود يا درد قفسه سينه افزايش يابد.
اگر در خلط خون ظاهر شود يا خلط ضخيم شود.
اگر حتي در زماني كه استراحت ميكنيد يا سرفه نداريد نيز تنگي نفس داشته باشيد
:: بازدید از این مطلب : 2325
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سهشنبه 15 فروردین 1391 |
نظرات (0)